05 Ağustos 2018 Perşembe 23:25 GEZİ REHBERİ.............................Çamlıbel ve Altınoluk köyünde

Çamlıbel ve Altınoluk köyünde

Gezi planımızı yaptık. Önce 15 km. uzaklıktaki Çamlıbel köyüne gideceğiz. Daha sonra da oradan yaklaşık 17 km. uzaklıktaki Altınoluk köyüne.

Çamlıbel köyüne daha önce bir çok defalar gittik. Özellikle Şarlak'ı çok beğeniriz.

Ama bu defa 'Düşler vadisi'ni görmek istiyoruz.

Gerçekten de burası saklı bir vadi. Hem de düş gibi. Şu havuza bakar mısınız; çam ormanı ve yeşiller içinde parlayan bir elmas gibi duruyor.

İşletmenin restoran bölümüne taş döşeli merdivenlerden iniliyor. Oldukça geniş engebeli bir alanda özenle çalışılmış. Her noktası takdir edilecek güzellikte.

Doğrusu şaşırdık. Gözlerden uzak bir köşede bu hoşluğu, lezzeti ve misafirperverliği beklemiyorduk.

Taş döşeli merdivenlerde durup torunumuz Nazlı'nın bir hatıra fotoğrafı çekmesini istedik.

Ortam tam da küçük torunumuz Yağız'ın fantastik oyun dünyasına uygundu.

Bu Çamlıbel zaten bizi hep böyle şaşırtır. Geçen sene 'Gümüş han' ı da tesadüfen keşfettiğimizde aynı duyguları yaşamıştık.

Çamlıbel'den körfeze inişte manzara yine harikuladeydi.

Körfezin havası, güneşi fotoğraf çekmek için birebirdir. Zaten manzaralar da hep tabloluktur.

Her yaz Altınoluk köyüne en az iki-üç defa gideriz. Burası sahilden daha güzel gelir bize.

Bu defa da hiç sahile gitmeden doğru köye çıktık. Her yıl köyün daha güzel göründüğünü söylemem gerek. Köyün silüetini oluşturan  cephesinde restore edilen evler çoğalmış görünüyor. 

Altınoluk köyünün koyu çınar gölgesi altındaki işletmeleri yine son derece davetkardı. 19. yüzyıl yapısı köy camisi temiz, bakımlı ve ferahtı.

Bu kez köyün daha önce keşfetmediğimiz bir yönünü göreceğiz. Köyün sanat sokağı geçtiğimiz yıl 'İda sanat terasları' adıyla yeniden düzenlenmiş.

Sanat teraslarına taş döşeli geniş bir merdivenden çıkılıyor. Yukarı doğru kıvrılıp giden sokakta sağlı sollu sergiler var. Kimi yağlı boya resim, kimi taş üzerine resim kimi de el işi sanat ürünleri.

Yaklaşık bir saatimiz bu eserlere bakarak bir çırpıda geçiyor. Bu arada kimi sanatçılarla tanışıp muhabbet de ediyoruz.

Mutlaka görülmesi, gezilmesi gereken otantik bir sokak.

Sanat sokağının sonunda ister istemez Altınoluk köyü evlerini seyre dalıyoruz.

Köyün restore edilmiş tarihi ev ya da konaklarının yanı sıra hala günlük yaşamın devam ettiği sade mekanlar, göz alıcı doğal taş evler de var.

Birinin bahçesinde eski bir ekmek fırını gözüme ilişiyor. Bende çocukluğumun anıları canlanıyor birden. Bu bahçede ve fırın başında geçen hayatları düşünüyorum.

Biraz daha yukarıda 'sevgi çeşmesi' ismi verilmiş eski bir su yapısına rastlıyoruz. Suyu hala akıyor. Kaçırır mıyız ?

Biraz ilerde yeşil boyalı bir kapı var. Eski tek katlı köy evine renk getirmiş. Hatırladığım kadar hacca giden insanlar kapısını böyle yeşile boyarlarmış.

Hepsi fotoğraflanacak güzelliklerdi.

Aşağıya doğru inmeye devam ediyoruz. Dikkati çekecek kadar güzel taş ve ahşap bileşimi evler var.

Birinin önünde durup o anı sabitliyoruz. Amacımız bizden ziyade dışardan epey varlıklı birinin olduğunu düşündüren heybetli evini görüntüleyebilmek.

Karelere aldığımız görüntüler oldukça etkileyici.

Bu evin de konak olduğu belli. Yeni restore edilmiş. Yerine, zamanına uygun çok güzel bir yapı.

Burası da tarihi Abdullah Efendi konağı imiş. Edremit belediyesinin Antandros tanıtım merkezi ve kültür evi olarak düzenlenmiş. Geç olduğu için kapalıydı. 

Keşke gezip görebilseydik.

Taş döşeli sokaklar, kimi bahçeden sarkan yeşil kırmızı bir narla, ya da evlere dolanarak sarılmış yeşilliklerle, akşam sefaları ve sardunya çiçekleriyle bütünleşmiş.

Bir taraftan da evlerin arasındaki boşluklardan körfezin mavilikleri görülebiliyor.

Nihayet meydana inebildik. Buraya gelmişken koruk ya da karadut suyu içmeden olmaz.

Bir aile işletmesi olan 'Dertalmaz'da oturuyoruz. Buz gibi koruk ve karadut sularımızın yanında çiğ börekle gözlemeler açlığımızı gideriyor.

Akşam olmak üzere. Artık gitme vakti. Biz memnun kaldık. Körfezde iseniz bu küçük gezi rotasını sizlere de tavsiye ederiz.